Say - Yapıştır Oyunu




Nisan için hazırladığım minik bir oyunu paylaşmak istedim. Oyun şöyle oynanıyor : Evlerde pencereleri, ağaçta yaprakları, yerdeki yeşillikte çiçekleri, bulutlarda damlaları, güneşte minik üçgencikleri sayıyor ; üzerinde sayı yazan yapışkanlı kağıtlardan doğru olanı bulup ilgili objenin orasına burasına yapıştırıyor :)
Bu görselin üzerine tıkladığınızda resim büyüyecek. Sağ tıklayıp kaydetip çıktısını alabilirsiniz. Yapışkanlı kağıtları siz halledeceksiniz artık :)
(Oyunu oynarken fotoğraf cekip paylasırsanız beni etiketlemeyi unutmayın! İnsanın çok hoşuna gidiyor valla :) @karpuztasarim )

Nisan'la Yolculuk Keyfi

Nisan'la yolculuk, Nisan'ın ruh haline göre son derece keyifli veya son derece çileli geçebiliyor. Çileli versiyonundan pek hoşlanmadığım için bir takım önlemler alıyorum. İşte bu yazımızın konusu bu önlemler.
En son yaptığımız uçak yolculuğunda Nisan için hazırladığım "oyalama çantası"nın içeriğini sunuyorum size, ekleyeceğim çok mühim yorumlarla. Evet içeriği biraz abartmışım, çoğuna yolculuk sırasında ihtiyaç duymadık. Ama ihtiyaç duyabilirdik de değil mi? :)

Merhaba Tuvalet

Nisan şu an 3 yaşında ve yaklaşık 1 yıldır sürekli şu soruyu alıyorduk. "Bezi ne zaman bırakacak?" Emzik kullandığı süreçte de aynı şeyi yaşamıştık. Soranlara yine emzikte olduğu gibi, "ben kendimi henüz hazır hissetmiyorum" diyordum. Gerçekten de öyleydi. Bana çok zor geliyordu bu süreç. 3-3,5 yaşa kadar normal diye teselli ediyordum kendimi. Tabii bu sırada ara ara Nisan'a tuvaletinin geldiğini anladığımda soruyordum kendi tuvaletine yapmak ister misin diye. Nisan da şiddetle reddediyordu. Üzerine gitmemek için bir şey söylemiyordum.

Emzigi Birakti-k

"Emzigi ne zaman birakacak?" diye soranlara "Ben henuz kendimi hazir hissetmiyorum" diyordum.
(Su anda da bez icin cevabim ayni) Emzik kurtaricimdi cunku. Sadece uyurken kullaniyordu ama acayip ise yariyordu. Aksam hadi emziklerini bulalim dedigimde kosa kosa geliyordu. Bir de bilenler bilir en az iki emzikle uyuyordu. Ben de korkuyordum cok bagli nasil birakacak diye.

Nisan'la Tatil Keyfi - 27 Aylık


Nisan 3,5 aylıktı ilk tatile gittigimizde. Gittigimiz tum tatiller de guzel gecti cok sukur. Ve tabi her guzel gecen tatil sonrasi bilirkisi teyzeler "Bu yil kolaaaay sen bi de gelecek yil gor.. Cok zorlanacaksin" dediler. Onlar demekten ben de gicik olmaktan yorulmadim. Dediler evet de oyle olmadi iste. Gayet de mis gibi gecti her Nisan'li tatilimiz. (Bu yaz iki gun kadar Nisan'siz tatil yaptik. Onun yeri de ayri. Belirtmeden edemedim. Tipki eski yillardaki gibi sacmasapan yandigim, kitap okuyabildigim hatta bitirebildigim, sarhos olabildigim bir tatildi. Tum ebeveynlere sonuna kadar oneririm. Neyse konumuza donelim..:) )
Hep nefret ettim bavul hazirlamaktan. Cocuk icin bavul hazirlamaktan 750kat nefret ediyorum. 10 gunde ancak hazirlanacakmis gibi ama her seyi her an kullandigim icin son ana kadar bitmiyor. Liste tutkunu oldugum icin, listedeki maddelerin uzerini cizmek bana huzur verdigi icin hemen bir liste arastirdim internetten. Kendime gore de soyle revize ettim :


Nisan 2 Yaşında Valla

İnsan gerçekten inanamıyor iki yılın nasıl bu kadar çabuk geçtiğine. (Çabuk mu Özlemcim emin misin?) Acısıyla tatlısıyla çabuk geçti diyelim.. :)
Aslında ilk doğumgünü partisinden sonra 18 yaşına kadar browninin üzerine mum koyar üfletirim diyordum ama olmadı be. Yapamadım. Düşündüm taşındım ne konsept bulsam diye. Henüz sevdiği bir çizgi karakter yokken canım ne istiyorsa onu yapayım dedim. Ve bence dünyanın en süper kızı olan minik kızımı supergirl yaptım. E tabi minik bir oynamayla pembe mavi yaptım konsepti.

Nisan'ın İlk Yılbaşısı

Ben özel günlere çok önem veririm. Şaşırdınız mı? :) Yılbaşı da hem önemlidir benim için hem de rengarenk ışıklı parlak günler geçirdiğimiz için çok severim. Nisan'ın ilk yılbaşısını da coşkuyla kutlayalım dedik. Çok fazla da söze gerek yok aslında. Buyrunuz :)

Nisan'ın Kollarındaki Huzur

Nisan hep korkak bir bebek oldu. Çok minikken ösürükten, hapşırıktan, yüksek sesten, ani sesten, kahkahadan korkup ve çılgınlar gibi ağlardı. Ben de onu kucağıma alıp sarılıp sakinleşmesini saglardım. Tabii o zaman zaten hep kucagımda oldugu icin bunun ne kadar huzur dolu bir sey oldugunu bilmiyordum. Simdilerde her düstügünde kosarak kucagıma gelmesi aşırı hoşuma gidiyor. EVET DÜŞÜNCE O KADAR DA ÇOK ÜZÜLMÜYORUM. Sıkıca sarılıp kafasını gogsume dayadıgında sanırım aklım basımdan gidiyor.